سلام به همه ی کسانی که توی این18 ماه قاصدک منو تنها نذاشتن وهمراهیم کردن بانظرات وانتقادات وپیشنهادات قشنگ شون .......... واقعیتش سال قبل از شهریور ماه  حدود هفتصد تا دست نوشته از خودم توی یه سی دی جمع کرده بودم وتصمیم گرفته بودم توی همچین روزی که قراره برم (...)     !!!!!!!!! ورفتنم ، وبرگشتنم دست خداست........... به دست ابجی مهربونم بدم که بعد رفتنم ولااقل تا تولد هفت سالگی قاصدکم بسته نشه وهمچنان فعال بمونه  ..................

اما همون خواهر مهربونم وعزیز دلم حتی تولد یک سالگی قاصدکم رو یادش نبود .......درحالی که اون بیشتر واما بهتر از همه میدونست قاصدک برام خیلی مهمه !!!وشایدهم چون فکر می کرده قاصدک واسه کس دیگری فعالیت میکنه...وشایدهم دلیل دیگه ای واسه خودش داشته باشه...............اما در هر صورت همون روز سی دی رو که باتمام وجودم نوشته بودم ، شکستم ودیگه نوشتن رو ترک کردم ...........!!!!!!!!!الانم که این پست رو میذارم اگه عمری باقی بود که بعدازحدود یک ماه که حالم بهتر شد قراره برگردم ودرخدمتتون باشم وامیدوارم که بازم مثل سابق تنهام نذارید.......

 واگرهم که برنگشتم  این پستم میشه پست خداحافظی..............وقاصدک هم با خودم .............تموم میشه!!برای همیشه عارفه وقاصدک خبرای خوش زندگیش هردو باهم به آخر خط زندگی می رسن ویه نقطه ته خط ..............

 ودوست دارم همه تون حلالم بکنید وبرا برگشتنم دلم نمی خواد دعا کنید دوست دارم دعا کنید که اگه رفتنی ام  اول پاک بشم وبعد خاک.................

 وامایه چیزایی هم هست که اگه......... روزی گذرش از این طرف ها بیافته وبیاد!!!!که البته  بعید میدونم ............بیاد بخوانه خیلی چیزا در موردم دستگیرش میشه وشاید این دم آخری توانسته باشم جواب خیلی از سوالای توی ذهنش بدم ؛واوهم توانسته باشه حلالم بکنه تا برای رفتن سنگین نباشم.........  اما امیدوارم که بیاد...........

عزیز دلم ، گل من

یادت همیشه بهت میگفتم سعی کن که تو هیچ کاری نشه نوش دارو اما خوب ، لابد اینجوری صلاح بود که حتی نخواستی ...................حالا هم خیلی دیر رسیدی!

خیلی دیر رسیدی ، ای دوست !!! ( میگم دوست چون نمیدونم توی ذهنت ....درمورد من....چی میگذره!!! و شاید هم حتی حاضر نیستی اسمم برات یه دوست باشه .......شایدهم ..............خیلی دیر!!!

پیرهن سیاهت تنت کن !!

حتی اگه رفتنی هم که نبودم وبرگشتم !!!! اینو بدان  که عارفه مرد ، آبجی عارفت مرد.....!! عارفه وهمه آرزوهاش مرد ...........عارفه و تموم دلتنگی هاش تموم عشقش تموم اون چیزایی که حاضر بود به خاطرشون نفس بکشه و بمونه مرد  ....عارفه و ..

این دنیا به قیمت (..؟؟!) چیزای خیلی مهمی رو ازش گرفت ............

...

....

.....

ببین چه کردی با این دل

فکر کن فقط برای یه لحظه...

فکر کن ....خواهش میکنم ........

نذار دیگه ، بیشتر از این؟؟

فقط یه خواهشی که ازت دارم

حالا که دیگه زیر خاکم ؛ قبر منو بغل نگیر !!

حالا دیگه راحت شدی ،راحت راحت........

فکر کردی دارم به انتخابت توهین میکنم فکر کردی من ........آره تو حق داری من نامرد بودم  من بودم که خواستم برم وراهم گرفتم و رفتم این تو نبودی که ازم خواستی یا قانع کنم ویا قانع بشم !!!

حالا برو هرکاری می خوای بکن؟؟ دیگه قصه زندگی کوتاه عارفه به ته خط رسید .......توی این عمر کوتاه خیلی ها بهش ضربه زدن وگذشتن .........اما هیچ کدوم اندازه تو دلم نسوزونده بودن ، هیچ کدوم قد تو دلم ..............

واما یه چیز دیگه : چرا همیشه با اینکه خیلی بهت گفتم تنها پیش قاضی نرو ......ولی تو؟؟؟خدایش بگو اصلا فهمیدی اصل مطلبم توی نامه ی آخر چی بود ؟ فهمیدی برا چی ازت حلالیت خواستم ؟ فهمیدی چرا بهت گفتم برگشتنم به تو مربوط میشه که شرایط برگشت رو ..........شاید تو ظاهر جمله بهت گفتم (..) اما اصلا خواستی فکر کنی : برگشتن عارفه به چه چیزهای دیگه ای هم ربط داره

عارفه برمی گرده وقتی تو به(فقط تو ) خاطر این اشتباه ( اینکه یا باید مقابل اشتباهت سکوت میکرده ویا به خواسته ی خودت می رفته !!!!!!!1واما عارفه برخلاف قولی که بهت داده بود که تا آخرین نفس از زندگیش کنارت باشه ) مجبور شد قولی که داده بود رو بشکنه............ وبره! اونم به خاطر کی ؟ به خاطر چی؟ به خاطر خودت ؟ اگه هر کسی به غیر خودت ازم خواسته بود باور کن محال بود...........محال ................میدونم خیلی اذیتت کردم میدونم به خدا میدونم ، اما خوب هیچ کدوم از روی قصد نبود .........

عارفه برمی گرده وقتی از خانواده ات حلالیت بگیره که این موضوع رو میدونسته اما برخلاف یه دوست واقعی جلوی اشتباهت رو نگرفته و...وتوی تابستون 86 ........!!!

عارفه برمی گرده اگه خدا بخواد..............چون این یکی دیگه دست من وتو نبود چون عارفه می خواست اشتباهش جبران کنه وبرا رفتن حاضر باشه ............چون عارفه می خواست بفهمه اگه بخواد اشتباه سکوت کردنش  به جای اینکه همون اول اول همه چیزو بگه  .........اشتباه اینکه به جای اینکه از دوتا راهی که واسش گذاشته بودی رفتن رو انتخاب کرد و دم نزد..............اشتباه اینکه اولین شرط دوستی رو زیر پا گذاشت .................اشتباه اینکه خیلی زود جازد.......

عارفه برمی گرده وقتی تو بهش بگی ...............چون  این تو بودی که ازش خواستی که بره واین فقط عارفه بود که دم نزد وبه خاطر راحتی تو گفت باشه ، میرم !!وهر وقت بگی برمیگردم اما به شرطی که نوش دارو بعد مرگ سهراب  نشده باشه  ، که دیگه دردی رو دوا نمی کنه!!!!!!!!!!

فقط اگه دلت خواست ؛ تاروز هفتم اجازه داری سیاه تنت کنی

شبای جمعه هم (اگه خواستی ، دوست داشتی ، توانستی ، وقت داشتی ،وتوانستی گناهام فراموش کنی !!! ) یادی از منم بکن...!!؟؟!!

عشقم؛ دوست داشتنم..........حلالت باشه..!!!

آخرش بهم گفتی رودوست داشتن همه «حتی منم !!!!من که باهات رو راست بودم باهات صاف و صادق بودم  » ........ ؟؟؟؟؟!!!

فقط بدون روز قیامت جلوی راه تورو می گیرم

چرا وایسادی برو دیگه ........... می خوای بیشتر از این شکستنم ببینی ؟؟

نمی دانم تو چه نسبتی با اشک داری که تا نامت بر زبانم جاری می شود ، تا یادت در

 قلبم شکل می گیرد ، اشک از چشمانم سرک می کشد .

تا نگاهت را به ذهن می آورم قلبم تپیدن آغاز می کند ، در گوشه ی تنهایی ام  خاطراتم  را مرور می کنم  ، خاطرات تلخ و

شیرین بودن و نبودنت را ، لحظه های با تو بودن را ، لحظه های تنهایی را ، لحظه های انتظار

 را واکنون می فهمم عشق چه ها می کند..................

وتو می دانی که موسیقی متن این خاطرات اشک من است که از گونه هایم بر زمین سقوط می کند ، تومی دانی ومن خوب

می دانم که تو می دانی  ومی فهمی وحس می کنی ...........

خوب می دانم که تو معصومی همچو باران ، اما بدان اشک های من معصومانه تر

از باران هر شب در هجرانت می بارند..........

آیا باری دیگر گرمای شانه هایت مامن دلتنگی های کودکانه ام خواهد شد ؟؟

آیا می توانم باری دیگر به چشمانت نگاه کنم و جواب تک تک سوالهایم را بگیرم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟

آیا طلوع صبح دیگری در انتظار من است یا ؟؟؟

1

اینجا آره .......همین جا؛ زندگی می فروشند

چیه ؟ چرا اینجوری نگام میکنی لابد می خوای بگی نوشته های  قبلیم کجا واین کجا ؟...پس !!!

دقایقی هست آسمان بغضش را شکسته ونم نم می بارد .هوا خیلی سردشده ...دستام یخ کرده ...وارد داروخونه میشم ؛ نسخه رو تحویل میدم قبل ازمن یه چند نفری هستن، واسه همین میرم وگوشه ای می ایستم ...از شیشه بیرون نگاه میکنم به عابرهای خسته که  ....به مادری که ازفرط خستگی باهر قدمی که برمیداره دست دختر بچه کوچیکی که سه ، چهار سال بیشتر نداره ...وتواین هوای سرد یه کت صورتی ویه کلاه قهوه ای گذاشته سرش وبه بهونه کدوم وسیله بازی یا شایدهم گرسنگی وخستگی ؛ اشک توی چشماش جمع شده ومادر اما با هر نق زدن اون بی تفاوت بیشترو تندتر قدم برمیداره   یکی یکی تابلو ی دکترهارو نگاه میکنه، نمیدونم اما انگار دنبال مطب.....جلوی پیرمردی رومیگیره وتکه کاغذی رو نشونش میده ...پیرمرد با دست به اون طرف خیابان اشاره میکنه وچیزی میگه واما اون ............

با صدای دخترجوانی به خودم میام ؛ ببخشید خانوم میشه اینطرف تربایستید.....واون ، برگه ی رو از توی کیفش درمیاره وروی شیشه داروخونه می چسپونه که باماژیک رویش نوشته....خانم( ر) 25 ساله اهدای فوری ، قیمت توافقی  گروه خونی (+A)تلفن تماس...یه نگا به نوشته های ریز ودرشت روی شیشه می اندازم امیرعلی ، کلیه فروشی 23 ساله گروه خونی O) ) شماره تماس...و..و..

وقتی تعجب منو می بیینه .....خنده ی تلخی تحویلم میده ومیگه بایدهم تعجب کنی تو که ......!!!!زیرلب میگم چرا اینجوری فکر می کنی ؟؟؟برمیگرده توچشام زل میزنه ودیگه جلوی اشکاش نمیتونه بگیره ....زود خودش جمع وجور میکنه از داروخونه میزنه بیرون .....ازپشت صداش میکنم ومیگم ببخشید ناراحتتون کردم و برمیگردم به طرف داروخونه ..........

داروهارو که میگیرم راه میافتم امروز یکی از روزای سرد دی ماه است ، روی آسفالت خیس کوچه پا می گذارم............. توی ایستگاه به شیشه تکیه میدم ودستام میذارم تو جیبم یه 20 دقیقه ای هست که منتظرم (...)سوار اتوبوس که میشم دوباره می بینمش اما اینبار پسر بچه کوچیکی رو بغلش گرفته اینبار به چشاش خوب نگاه میکنم چشاش پر حرف اما انگار کسی رو پیدا نکرده تا سرش روی شونه هاش بذاره وگریه کنه ، آسمون چشاش بارونی و.....سلام میدم وکنارش می ایستم ، بهم میگه یعنی تا حالا آدم بدبخت ندیدی که اینجوری تعجب کردی ؟بهش میگم من که معذرت خواستم ، اما انگار شما ؟؟میگه نه منظورم این نبود ، می پرسم پسرت ؟ آره ؛ علی جان به خاله سلام کن .... راستش بخوای....تا حالا هرچی در این مورد شنیده بودم ، باور نمی کردم ، اما حالا ...اینجا!!!

بهم میگه 5 سال پیش وقتی با مرتضی آشنا شدم  خانواده ام با ازدواج ما مخالف بودن تا اینکه من سر حرفم وایسادم واز طریق حکم دادگاه باهاش ازدواج کردم و پدرم منو از خونه بیرون کردواز ارث محروم ........توی این 5 سال هزار بار رفتم التماس کردم که منو ببخشه اما .........خیلی از روزا رفتم واز دور مادرم وداداشام  تماشا کردم.........روزایی که به دستای گرم مادرم وحمایت های خانواده ام احتیاج داشتم اما ....حتی یه نفر نبود که !!!!مرتضی  هم مرد خوبی ؛ آن موقع ها وضع مالی اش خوب نبود وبیشترین علت مخالفت بابام هم همین بود ..... با ماشین باباش به شهرای اطراف  جنس می برد و هفته ای یکی دو روز توی خونه بود.........دو سال پیش وقتی توی بیمارستان پسرم به دنیا آمد  سه روزی بود که توی بیمارستان بودم ولی هیچکس نبود که بهم تولد پسرم تبریک بگه ...........بعد از سه روز وقتی مرتضی برمی گرده خونه وهمسایه ها بهش میگن ، خودش سریع به بیمارستان می رسونه .........هیچ وقت زندگی مرفه ای رو نداشتیم اما همدیگروخیلی دوست داریم .....وعمر روزای خوب زندگیمون نمیدونم چرا خیلی کوتاه ........ مرتضی من، سرطان خون داره ........اون باید زنده بمونه  ؛ آخه ...آخه ...ما همدیگرو دوست داریم  ، جنایت که نمی کنم  می خوام حتی اگه مرتضی اینجوری یه روز بیشتر قراره کنارم باشه این فرصت رو بهش بدم ......اون همه ی زندگی منه !!!!!!!!!!آخرین راهی بود که سراغ داشتم  مجبور شدم کلیه ام رو بفروشم آیا این گناه ؟؟اینکه من می خوام تاوان دوست داشتنم بپردازم اینکه می خوام عشقم بیشتر زنده باشه  گناهه ؟؟

واماتو ....آره با توام !!!می شنوی اینجا ...باورکن همین جا..........زندگی می فروشند...!!!

حالا تصمیم با خودت می خوای از لحظه های زندگیت استفاده کن یا اصلا بهم بگو برو بابا ؛ دلت چه خوش ؟؟؟ اما در هر صورت منتظر نظرتو هستم

روزگار می گذشت وهمچنان یاد غریبه با من بود وحالا به من مجالی داده

 شده تا بوسیله صبوری دوری اش را تحمل کنم .من هم ومن هم ؛ زندگی

 می کنم .........؟؟؟!!!؟؟؟

فکرکن ،  زندگی !!!

زندگی

زندگی

.

.

اختیار؟؟

اختیار ،  واژه ای بود که هنگام تولد ومرگ از من وتو وما نخواستند اما

برای انتخاب بهترین را ه تا رسیدن به کمال به من وتوو ما تحمیلش

کردند . می دانم سخت است اول باید خودت خوب باشی  وخوب بودن رو

 بشناسی وخوب ماندن رو ..... بعد دیگران را به آن دعوت کنی......... ،

این بارکه دوباره دفتر آرزوهایم را ورق زدم ودر لابه لای آن ردپای

غریبه را دیدم وبا تمام وجود حسش کردم . از حق نگذریم از اون خیلی

چیزها یاد گرفتم  ویادم می ماند که یادش بمانم... !!!

غریبه توزندگی مرا به خودم مدیون ساخت اما من تا عمری که دارم او را

 فراموش نخواهم کرد چراکه می دانم فراموش کردن ناسپاسی است. من

یاد گرفته ام ناسپاس نباشم وخدایا تو را سپاس که مرا این گونه

آفریدی .....

من غریبه را در رویایم یافتم واما او خدا را برایم زیبا توصیف کرد ومن

رویایم را باورکردم واو هم شد آشنای سرزمین رویایی من ...

"درسرزمين روياهايت آنچه در واقعيت نيست مي بيني و این  ؛ رويا را زيبا مي كند"

سپاس خدای را که مرا فرصت داد تا بجویم ، بیابم ، وجراتم داد تا بنگارم.

ای نام تو بهترین سر اغاز ، همه تورا می بینند ولی نمی شناسند همه تورا می خوانند ولی نمی دانند .هستی ، هستها از توست ، ماسوی تو چیزی نیست همه جا فراتر ازهرجا وهمه زمان فراتراز هر زمان تنها تو هستی که بودی ومی مانی همین قدر به جان مایه دادی که تو را بشناسد وباشناخت توزندگی کند تو جان انسان را دوست داری وبر رحمت وشفقت می فرستی اما انسان که به سند خسارت سفاهت دارد تورا انکار وپس از اندکی فراموش  می کند این جان بسته به قفس تن ، ازروح دمیده تو روی برمی گرداند وتن حیوانی را به پرواری دنیای پست وفانی تیمار می کند  ودرنهایت خستگی وفرتودگی که غایت تلاش تن  است پژمردگی وسر افکندگی را برای جان مسافر به خسارت می کشاند وندامت وتاسف را از روزگار سپری شده ره توشه سفر دوم می کند.

سلام یه سلام که با تموم سلام هایی که تا به امروز دادم فرق داره .............سلام به تویی که میدونی وسلام به تویی که ...!!!؟!!؟ الان که دارم می نویسم یه چند ساعتی هست که دارم با خودم کلنجار میرم به خاطر اینکه ،  بنویسم ؛  اما از کجا شروع کنم رو نمیدونم .....

.

..

...

ودر نهایت : میدونی شاید خبر نداشتم . شاید نمی خواستم بدونم !!! .ولی حالا میدونم چی می خوام...

.

.

.

آدمها متولد میشن واز دنیا میرن .آدمها عوض میشن .آدمها گاهی میخندن وگاهی گریه میکنن . آدمها همیشه عاشق نیستن . نمیدونم کی وکجا ، بر سر چه اتفاقی ، به خاطر چه چیزی یا در هنگام انتخاب کدام تصمیمی ممکنه من هم عوض بشم .خب من هم یه آدم هستم .درست مثل ادم ! اشتباه میکنم .به بیراهه میرم .اما دوست دارم  حتی اگه شکستم ،  حتی اگه از یاد همه رفتم ، حتی اگه روزی رسید که هیچکس من  رو به خاطر نیاورد ، من همچنان عاشق بمونم ولی نه عاشق .....!! وفقط من ، فقط خود من میدونم که این عشق یعنی چی . انگاردارم روی دریایی بزرگ راه میرم . انگار دستم به ستاره ها میرسه ومیخوام که یکی یکی نازشون کنم . انگار بهترین نوازنده دنیا هستم وساز در دست ، ساکت نشستم وبه آوای زیبای طبیعت گوش میدم . انگار همه خدا توی قلب کوچیکم جا شده .انگار که نه ! دقیقا همینه ! همه ی خدا توی قلب من .

همه فکر میکنن یا باید عاشق خدا باشی یا عاشق یه آدم دیگه . همه فکر میکنن وقتی شعرعاشقانه میگم باید در مورد کسی باشه که میشناسمش یا قبلا اون رو دیدم ! من خدارو خیلی دوست دارم  .بنده هش رو هم دوست دارم .بنده های خوبش رو هم خیلی دوست دارم . اماخب ...من عاشق طلوع خورشیدم .عاشق نگاهی خیره به آسمون .عاشق موسیقی احساس در دستگاه سکوت ! عاشق اشکهایی که سرازیر نمیشن .عاشق مریم های نشکفته .عاشق خنده هایی که میشه بهشون اعتماد کرد . عاشق جاده هایی که نمی خوای به آخرشون برسی . عاشق چشمانی تر شده از شعر سهراب...

من اناری را می کنم دانه

به دل می گویم

خوب بود این مردم

دانه های دلشان پیدا بود...

خنده دارد ...گاهی وقتها عاشق خودم میشم...

ولی آخه : ......

باور کن گفتنش برای من هم  آسون نيست. نگفتنش هم راحت نيست. مثل این میمونه که  يه موجود زنده توي قلبم داره زندگي ميكنه. انگار مثل پروانه اي كه از پيله اش درمياد تو هم داري متولد ميشي. نميدونم چرا تازگي ها نگام همش به سمت آسمون ميره! از تماشاي اون خیلی لذت ميبرم و احساس ميكنم كه من هم بايد توي اين دنياي بزرگ به اندازه خودم سهم داشته باشم. به اندازه خودم مسير دنيا رو عوض كنم! بعضي وقتها دلم براي خورشيد ميسوزه! كه چه تنهاست! بعضي وقتها دلم براي چشمهاي ابري تنگ ميشه! كه چه زيباست! بعضي وقتها هم دلم به گريه آسمون ميخنده! چه غريب! به آفتاب نميشه خيره شد اما ميتوني بغض چشمهاي ابري رو بشكني و عاقبت فكر ميكني كه چي ممكنه باعث بشه آسمون هم گاهي گريه كنه!
اين موضوع كه خدا داره نگاهت ميكنه كمي من وتو وما رو مي ترسونه. خدايا!؟ سلام!! چقدر راحت تر از اون چيزي كه هميشه فكر ميكردي. مهم نيست كه كي هستي. مهم اينه كه داري با كي صحبت ميكني. مهم نيست كه كي بودي. مهم اينه كه كي ميخواهي بشي. مهم اين نيست كه كجا بودي. مهم اينه كه كجا ميخواهي بري... خدايا؟! خداحافظ!! همين؟! تمومش كردي؟ چيه؟ خدا چي؟ دلت اومد اين گفتگو رو به همين سادگي تمومش كني؟ چيه؟ وقت زياده؟... خدايا؟! دوباره سلام!...
یه برگ سفید تا نخورده رو فرض کن ، میشه خیلی چیزا توش نوشت ، از خاطرات ، از زندگی ، از بدبیاری ها وبدبختی ها ومناسبتها ...اما من تصمیم دارم امشب ازخاطراتم ...از این بیست سالی که به سرعت برق وباد سپری شده برات بنویسم ، از تک تک لحظات اش ازبدبیاری هام ازلحظات تلخ وشیرین مدرسه  ، از روز اول مهر سال 73  ، از...؟؟؟( اصلا ببینم وقت داری حرفهام گوش کنی ؟؟ یا ...)

میدونی چیه دلم برای سادگی های بچگی ام  تنگ شده ، برای عصرهای تابستانی که دلتنگ هیچ اتفاق بدی نبودم . ویا شب های زمستانی که وقتی سرم رو بالش خیال میذاشتم لحظه ای بعد خواب را مهمان چشمهای بی گناهم می کردم وتا صبح رویاهای سپید وآبی می دیدم .... دلم برای آرزوهای بچگی ام تنگ شده ، دلم واسه اون روزایی که لبه ی نیمکت می نشستم  تا کسی فکر نکنه هنوز بچه ام وپاهام روی زمین نمی رسه..... دلم برای روزایی که وقتی نمره بیست می گرفتم تا خونه ورقه ی امتحانی ام تو دستم نگه می داشتم .... دلم برا ی شیطونی های  اون موقع هام تنگ شده  دلم برای روزایی که با پسرخاله هام وپسر دایی هام گروه  ماجراجویان تشکیل داده بودیم .... دلم برای روزایی که با بهترین دوست دوره ی بچگی ام کنارهم ....درحالی که دست هامون بهم گره میکردیم ومی رفتیم مدرسه....بدون اینکه نگران اتفاق بدی باشیم ......اما غافل از اینکه روزگار طرح جدیدی واسه زندگیمون داره .......!!!!دلم  برای  خواندن شعرها وکتابهای  داستان یکی بود ، یکی نبود .....دلم تنگ شده ....دلم برای رها شدن تو آغوش خواستنی پدر ونوازش های گرم مادر..... دلم تنگ شده  برای قاصدکی که می گفتند خبر های خوب می آورد .....ولی ....؟؟؟!!!! دلم برای حس وحال ناب کودکی وآرزوهای بی ریایش تنگ شده

میدونی چیه ؟؟توی همه ی این سال ها فکر میکردم تولد 20 سالگی ام با همه ی تولدهام یه فرق بزرگ خواهد داشت....همیشه فکر میکردم تولد 20 سالگی یعنی نقطه اوج ایستادن .....یه نقطه ی شروع جدید .......یه سال دیگه هم گذشت ...حالا من بیست ساله شدم .....همیشه دلم می خواست تولد بیست سالگی ام با تموم تولد های زندگیم فرق داشته باشه ...

.

..

...

حالا تو واقعیت هم همینطور شده ....حالا من توی یه نقطه ای جدید وایستادم .....راستش امروز !!...وقتی به پشت سرم نگاه میکنم ...به گذشته ای که خیلی ازلحظه هاش راحت وبه بهای خیلی کم ازدست دادم ........لحظه هایی که توی دلتنگی و....تنهایی گذشته .........لحظه هایی که همیشه توی رویاهام تورو دیدم.........لحظه های سخت دوریت ،   اشک مهمان چشام شده .......لحظه هایی که می توانستم سعی کنم که اگه جزوء بهترین های این کره خاکی نیستم لااقل جزوء خوب هاش باشم ولی ......افسوس .....واما یه آینده ی مبهم جلوی چشمام ........وشاید می ترسم از اینکه بیست سال بعدی را هم به همین منوال سپری کنم .....می ترسم ازاینکه وقتی سی ،  چهل ساله شدم بیشتر از امروز شرمنده بشم وخجالت زده این روح خسته .....

حالا چشمام میبندم چند لحظه ای تاریکی حکم فرما میشه ......اما خیلی زود !!!!........میدونی چیه الان که دارم فکر میکنم ...سوال مجری یکی از برنامه های تلویزیون  یادم میاد !!ببینم عارفه ،  چند نفر واقعا وفقط به خاطر خودت ؛  دوست دارن ؟؟؟ حواست کجاست فکر میکنی تو قلب چند نفر جا داری ؟؟؟ چند نفر بی هیچ شرط وشروطی  دوست دارن وتو لحظه های تلخ وشیرین زندگیت مطمئنی که تنهات نمیذارن !!؟؟؟

  بیست سال گذشت پس کی قراره به خودت بیای !!!  ،  یا بهتر بگم بیست سال رفت الان که فکر میکنم من هنوز خیلی کارها می توانستم بکنم که هنوز نکردم .....می توانستم از خیلی از روزای زندگیم لذت ببرم حتی توی همین بیست  سال ، شاید توی این سالها می توانستم !!!.......... ولی خیلی ساده از دستشون دادم البته به استثنای روزای خاص زندگیم  .....می توانستم خیلی بیشتر قدر محبت های اطرافیانم رو بدونم  که!!! ....می توانستم زندگی رو خیلی ساده بگیرم ..... ....می توانستم تمام سعی ام رو بکنم که دل کسی ازم نشکنه ولی حتی من این کارروهم نکردم.... میدونی فکر اینکه تا حالادل چند نفر ازم رنجیده ویا دلش ازدست من شکسته ،  اذیتم میکنه!!!هول برم میداره  .......ویا می توانستم غرور را کنار بزارم وبه خیلی های دیگه که دوستشون داشتم ولی به زبون نیاوردم  بهشون میگفتم ....واما امروز

همه تولدم را به من تبریک گفتند:

دیوار اتاق ، پنجره رو به حیاط ، درخت اقاقیا

گل ها ، قلم ودفترچه خاطراتم

امروز آسمان به من لبخند زد ،

زمین مرا نوازش کرد ،

خورشید گرمای خود را نثارم کرد ،

اما امروز

باد برایم شعر خواند.....کاش همه انسانها این گونه بودند...!!!

خیلی دوست داشتم تا نویسنده ای بودم ٬ تا شاید بهترین واژه ها را برایت بروی برگه ای سفید به ارمغان آورم ٬ ولی خجالت می کشم که باید اعتراف کنم ورق را سیاه کردم  . چرا که هیچ کلمه ٬ هیچ جمله ای را درخور .................نمی دانم ... نمی دانم !

میدونی که...........