از خواستن هر آنچه که وجود ندارد خسته ام دیگر

ماه با کلام نقره ای اش

قصه ی سرزمینی را می گوید که وجود ندارد

سرزمینی که در آنجا همه آرزوهایمان بر آورده می شود

سرزمینی که در آنجا همه ی زنجیرها پاره می شود

سرزرمینی که در آنجا

پیشانی افروخته مان در شبنم ماه خنک می شود

زندگی من سرابی بیش نبود

اما اکنون راهم را یافته ام

ر اه رسیدن به سرزمینی که وجود ندارد

سرزمینی که وجود ندارد

دلداده ام تاجی درخشان بر سر دارد

دلداده ام چه کسی است؟

ستاره ها سوسو زنان پاسخ می دهند: شب تار

دلداده ام کیست ؟

نامش چیست ؟

سقف آسمان بالا وبالا تر می رود

کودکی در مه بی انتها غرق می شود

وجوابم را نمی داند

فرزند آدمی ..اما تشنه ی دانایی است

بازوانش را فراتر از آسمان ها دراذ می کند

جوابی می آید:

من آنم که تو دوستش داری

وهمیشه دوستش خواهی داشت.....

انتهای این جاده سرزمینی که فاصله من وتورو صفر می کنه...نه شاید هم صفر نمیشه!

اما به صفر میل می کنه!

به این حاده که اولش از تو دورم کرد وآ خرش از کسایی که به رنگ بی رنگی عشقن فکر می کنم.

وبه خدا ُ خدایی که این فاصله ها براش تعریف نشده اس.

وباز به توُ این بار دیگه فقط به خود خودت فکر می کنم ...

به تویی که وسط روزمرگی زندگیت گمم می کنی .....اصلا بذار ببینم من تعو زنئگیت هستم که تازه تو بخوای.....

اما اشتباه نکن هر روز دعا ی خیرم بدرقه راه تو ...آرزوی داشتن یه روز خوب وپر از لبخند وموفقیت....

می بینی من هستم!

یادتُ ازهمه بدبختی هام نجاتم میده...

شاید یه خواب شیرین باشی برای من...

ولی نگران نباش هیچکی جرات نداره از خواب بیدارم کنه !

آره خق باتو! این جاده مثل یه فرصت بی انتهاست برای خواستن !

خواستم چیزایی که داشتنشون امکان نداره

اما بازم نگران نباش من عادت دارم از خدا چیزای غیر ممکن بخوام !اونم هی واسم ناز کنه وبالاخره بهم بده...

اما نمیدونم چرا تورو  نمی توانم .....

چرا ؟؟؟چرا خدا؟؟؟؟؟

جای دستام زندگی کن تا بفهمی پوچ پوچم

پابه پام بیا تاآواز ُتا بفهمی روبه کوچم

بامن امشب عاشقی کن ُ فرصت پرندگی نیست!

امشب آخرین صدارو از رودست گریه بنویس!

خالیه پنجره دیگه از تو ای روز

دیگه فانوسی نمونده توی شبای مرموز !

وصیت نامه نوشتن کار هر روز ترانه س

چشم تو فانوس من بود از ستاره تا ستاره

ابر نمناکی نمونده روشب بی تو بباره

باید از تو بنویسم ُ دل دل همیشه رفتن!

به سلامت تاسپیده ُ آخرین ترانه ی من !

می خوانم از تو هنوزم با صدایی که صدا نیست

من واست ترانه میگم ُ تو واسم یه نامه بنویس!

وصیت نامه نوشتن کار هروز ترانه س.....

 وچقدر تلخه که هر چی تلاش کنی که  هرروزت متنوع تر از دیروزت باشه ُ بازم خسته بشی از تکرار زندگی

آخرش هم بفهمی  که زندگی چیزی جز تکرار زندگی.......آخرش هم می فهمی که زندگی چیزی جز تکرار شادی وغم نیست وسخت تر ودردناکتر وتلخ تر از همه اینه که بفهمی تو این دنیا واژه بی اعتمادی موج می زنه .........همش تزویر ودورویی ُ همه نامهربونن ُ وتو اعتراف می کنی که دیگه مرهم نمی خوای

دلت پرحرف.......ولی از ترس دیگران یا حتی قلمت ُ کاغذت و ازهمه بدتر دلت ُ ........روی کاغذ......

احساسم ساده وپاک

روشنایی را پشت سرمی گذاشتم وتنها سیاهی را در فردا می دیدم

دستانم سخاوتمندی را به ارث برده بودو نگاهم صداقت رافرا گرفته بود

واما اکنون ویرانه ای بیش نیستم

کلاغ هایی که هر روز سرنوشت مرا غارغار می کننُ وبه سادگی دختر بچه ای افسوس می خورند که روزی مهربانی را تقدیم باد کرد.......

او رفت وتنها نسیم خاطره است که می وزد.

چگونه تحمل کنم خودم را من

تورا دوباره ورق می زنم در این دفتر

دوباره آمده ام تاتو ُ تا تماشای من

به جستجوی تواز هفت خوان در به دری

گذشته ام وهنوز ازتو دور وتنها من

تودر کجای جهان ایستاده ای که کسی

نمی رسد به خطوط تن تو حتی من

ومن کجا ایستاده ام ُ جایی

که عشق فاصله دارد هزار پا تامن

جهان چه فرصت کوتاه بی سرانجامی است

دراین مجال پریشان تو با خدا یا من؟

دلم گرفته وحس می کنم کسی دارد

در آخر غزلم گریه می کند با من 

سلام به همه ی کسانی که توی این18 ماه قاصدک منو تنها نذاشتن وهمراهیم کردن بانظرات وانتقادات وپیشنهادات قشنگ شون .......... واقعیتش سال قبل از شهریور ماه  حدود هفتصد تا دست نوشته از خودم توی یه سی دی جمع کرده بودم وتصمیم گرفته بودم توی همچین روزی که قراره برم (...)     !!!!!!!!! ورفتنم ، وبرگشتنم دست خداست........... به دست ابجی مهربونم بدم که بعد رفتنم ولااقل تا تولد هفت سالگی قاصدکم بسته نشه وهمچنان فعال بمونه  ..................

اما همون خواهر مهربونم وعزیز دلم حتی تولد یک سالگی قاصدکم رو یادش نبود .......درحالی که اون بیشتر واما بهتر از همه میدونست قاصدک برام خیلی مهمه !!!وشایدهم چون فکر می کرده قاصدک واسه کس دیگری فعالیت میکنه...وشایدهم دلیل دیگه ای واسه خودش داشته باشه...............اما در هر صورت همون روز سی دی رو که باتمام وجودم نوشته بودم ، شکستم ودیگه نوشتن رو ترک کردم ...........!!!!!!!!!الانم که این پست رو میذارم اگه عمری باقی بود که بعدازحدود یک ماه که حالم بهتر شد قراره برگردم ودرخدمتتون باشم وامیدوارم که بازم مثل سابق تنهام نذارید.......

 واگرهم که برنگشتم  این پستم میشه پست خداحافظی..............وقاصدک هم با خودم .............تموم میشه!!برای همیشه عارفه وقاصدک خبرای خوش زندگیش هردو باهم به آخر خط زندگی می رسن ویه نقطه ته خط ..............

 ودوست دارم همه تون حلالم بکنید وبرا برگشتنم دلم نمی خواد دعا کنید دوست دارم دعا کنید که اگه رفتنی ام  اول پاک بشم وبعد خاک.................

 وامایه چیزایی هم هست که اگه......... روزی گذرش از این طرف ها بیافته وبیاد!!!!که البته  بعید میدونم ............بیاد بخوانه خیلی چیزا در موردم دستگیرش میشه وشاید این دم آخری توانسته باشم جواب خیلی از سوالای توی ذهنش بدم ؛واوهم توانسته باشه حلالم بکنه تا برای رفتن سنگین نباشم.........  اما امیدوارم که بیاد...........

عزیز دلم ، گل من

یادت همیشه بهت میگفتم سعی کن که تو هیچ کاری نشه نوش دارو اما خوب ، لابد اینجوری صلاح بود که حتی نخواستی ...................حالا هم خیلی دیر رسیدی!

خیلی دیر رسیدی ، ای دوست !!! ( میگم دوست چون نمیدونم توی ذهنت ....درمورد من....چی میگذره!!! و شاید هم حتی حاضر نیستی اسمم برات یه دوست باشه .......شایدهم ..............خیلی دیر!!!

پیرهن سیاهت تنت کن !!

حتی اگه رفتنی هم که نبودم وبرگشتم !!!! اینو بدان  که عارفه مرد ، آبجی عارفت مرد.....!! عارفه وهمه آرزوهاش مرد ...........عارفه و تموم دلتنگی هاش تموم عشقش تموم اون چیزایی که حاضر بود به خاطرشون نفس بکشه و بمونه مرد  ....عارفه و ..

این دنیا به قیمت (..؟؟!) چیزای خیلی مهمی رو ازش گرفت ............

...

....

.....

ببین چه کردی با این دل

فکر کن فقط برای یه لحظه...

فکر کن ....خواهش میکنم ........

نذار دیگه ، بیشتر از این؟؟

فقط یه خواهشی که ازت دارم

حالا که دیگه زیر خاکم ؛ قبر منو بغل نگیر !!

حالا دیگه راحت شدی ،راحت راحت........

فکر کردی دارم به انتخابت توهین میکنم فکر کردی من ........آره تو حق داری من نامرد بودم  من بودم که خواستم برم وراهم گرفتم و رفتم این تو نبودی که ازم خواستی یا قانع کنم ویا قانع بشم !!!

حالا برو هرکاری می خوای بکن؟؟ دیگه قصه زندگی کوتاه عارفه به ته خط رسید .......توی این عمر کوتاه خیلی ها بهش ضربه زدن وگذشتن .........اما هیچ کدوم اندازه تو دلم نسوزونده بودن ، هیچ کدوم قد تو دلم ..............

واما یه چیز دیگه : چرا همیشه با اینکه خیلی بهت گفتم تنها پیش قاضی نرو ......ولی تو؟؟؟خدایش بگو اصلا فهمیدی اصل مطلبم توی نامه ی آخر چی بود ؟ فهمیدی برا چی ازت حلالیت خواستم ؟ فهمیدی چرا بهت گفتم برگشتنم به تو مربوط میشه که شرایط برگشت رو ..........شاید تو ظاهر جمله بهت گفتم (..) اما اصلا خواستی فکر کنی : برگشتن عارفه به چه چیزهای دیگه ای هم ربط داره

عارفه برمی گرده وقتی تو به(فقط تو ) خاطر این اشتباه ( اینکه یا باید مقابل اشتباهت سکوت میکرده ویا به خواسته ی خودت می رفته !!!!!!!1واما عارفه برخلاف قولی که بهت داده بود که تا آخرین نفس از زندگیش کنارت باشه ) مجبور شد قولی که داده بود رو بشکنه............ وبره! اونم به خاطر کی ؟ به خاطر چی؟ به خاطر خودت ؟ اگه هر کسی به غیر خودت ازم خواسته بود باور کن محال بود...........محال ................میدونم خیلی اذیتت کردم میدونم به خدا میدونم ، اما خوب هیچ کدوم از روی قصد نبود .........

عارفه برمی گرده وقتی از خانواده ات حلالیت بگیره که این موضوع رو میدونسته اما برخلاف یه دوست واقعی جلوی اشتباهت رو نگرفته و...وتوی تابستون 86 ........!!!

عارفه برمی گرده اگه خدا بخواد..............چون این یکی دیگه دست من وتو نبود چون عارفه می خواست اشتباهش جبران کنه وبرا رفتن حاضر باشه ............چون عارفه می خواست بفهمه اگه بخواد اشتباه سکوت کردنش  به جای اینکه همون اول اول همه چیزو بگه  .........اشتباه اینکه به جای اینکه از دوتا راهی که واسش گذاشته بودی رفتن رو انتخاب کرد و دم نزد..............اشتباه اینکه اولین شرط دوستی رو زیر پا گذاشت .................اشتباه اینکه خیلی زود جازد.......

عارفه برمی گرده وقتی تو بهش بگی ...............چون  این تو بودی که ازش خواستی که بره واین فقط عارفه بود که دم نزد وبه خاطر راحتی تو گفت باشه ، میرم !!وهر وقت بگی برمیگردم اما به شرطی که نوش دارو بعد مرگ سهراب  نشده باشه  ، که دیگه دردی رو دوا نمی کنه!!!!!!!!!!

فقط اگه دلت خواست ؛ تاروز هفتم اجازه داری سیاه تنت کنی

شبای جمعه هم (اگه خواستی ، دوست داشتی ، توانستی ، وقت داشتی ،وتوانستی گناهام فراموش کنی !!! ) یادی از منم بکن...!!؟؟!!

عشقم؛ دوست داشتنم..........حلالت باشه..!!!

آخرش بهم گفتی رودوست داشتن همه «حتی منم !!!!من که باهات رو راست بودم باهات صاف و صادق بودم  » ........ ؟؟؟؟؟!!!

فقط بدون روز قیامت جلوی راه تورو می گیرم

چرا وایسادی برو دیگه ........... می خوای بیشتر از این شکستنم ببینی ؟؟

نمی دانم تو چه نسبتی با اشک داری که تا نامت بر زبانم جاری می شود ، تا یادت در

 قلبم شکل می گیرد ، اشک از چشمانم سرک می کشد .

تا نگاهت را به ذهن می آورم قلبم تپیدن آغاز می کند ، در گوشه ی تنهایی ام  خاطراتم  را مرور می کنم  ، خاطرات تلخ و

شیرین بودن و نبودنت را ، لحظه های با تو بودن را ، لحظه های تنهایی را ، لحظه های انتظار

 را واکنون می فهمم عشق چه ها می کند..................

وتو می دانی که موسیقی متن این خاطرات اشک من است که از گونه هایم بر زمین سقوط می کند ، تومی دانی ومن خوب

می دانم که تو می دانی  ومی فهمی وحس می کنی ...........

خوب می دانم که تو معصومی همچو باران ، اما بدان اشک های من معصومانه تر

از باران هر شب در هجرانت می بارند..........

آیا باری دیگر گرمای شانه هایت مامن دلتنگی های کودکانه ام خواهد شد ؟؟

آیا می توانم باری دیگر به چشمانت نگاه کنم و جواب تک تک سوالهایم را بگیرم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟

آیا طلوع صبح دیگری در انتظار من است یا ؟؟؟

1

اینجا آره .......همین جا؛ زندگی می فروشند

چیه ؟ چرا اینجوری نگام میکنی لابد می خوای بگی نوشته های  قبلیم کجا واین کجا ؟...پس !!!

دقایقی هست آسمان بغضش را شکسته ونم نم می بارد .هوا خیلی سردشده ...دستام یخ کرده ...وارد داروخونه میشم ؛ نسخه رو تحویل میدم قبل ازمن یه چند نفری هستن، واسه همین میرم وگوشه ای می ایستم ...از شیشه بیرون نگاه میکنم به عابرهای خسته که  ....به مادری که ازفرط خستگی باهر قدمی که برمیداره دست دختر بچه کوچیکی که سه ، چهار سال بیشتر نداره ...وتواین هوای سرد یه کت صورتی ویه کلاه قهوه ای گذاشته سرش وبه بهونه کدوم وسیله بازی یا شایدهم گرسنگی وخستگی ؛ اشک توی چشماش جمع شده ومادر اما با هر نق زدن اون بی تفاوت بیشترو تندتر قدم برمیداره   یکی یکی تابلو ی دکترهارو نگاه میکنه، نمیدونم اما انگار دنبال مطب.....جلوی پیرمردی رومیگیره وتکه کاغذی رو نشونش میده ...پیرمرد با دست به اون طرف خیابان اشاره میکنه وچیزی میگه واما اون ............

با صدای دخترجوانی به خودم میام ؛ ببخشید خانوم میشه اینطرف تربایستید.....واون ، برگه ی رو از توی کیفش درمیاره وروی شیشه داروخونه می چسپونه که باماژیک رویش نوشته....خانم( ر) 25 ساله اهدای فوری ، قیمت توافقی  گروه خونی (+A)تلفن تماس...یه نگا به نوشته های ریز ودرشت روی شیشه می اندازم امیرعلی ، کلیه فروشی 23 ساله گروه خونی O) ) شماره تماس...و..و..

وقتی تعجب منو می بیینه .....خنده ی تلخی تحویلم میده ومیگه بایدهم تعجب کنی تو که ......!!!!زیرلب میگم چرا اینجوری فکر می کنی ؟؟؟برمیگرده توچشام زل میزنه ودیگه جلوی اشکاش نمیتونه بگیره ....زود خودش جمع وجور میکنه از داروخونه میزنه بیرون .....ازپشت صداش میکنم ومیگم ببخشید ناراحتتون کردم و برمیگردم به طرف داروخونه ..........

داروهارو که میگیرم راه میافتم امروز یکی از روزای سرد دی ماه است ، روی آسفالت خیس کوچه پا می گذارم............. توی ایستگاه به شیشه تکیه میدم ودستام میذارم تو جیبم یه 20 دقیقه ای هست که منتظرم (...)سوار اتوبوس که میشم دوباره می بینمش اما اینبار پسر بچه کوچیکی رو بغلش گرفته اینبار به چشاش خوب نگاه میکنم چشاش پر حرف اما انگار کسی رو پیدا نکرده تا سرش روی شونه هاش بذاره وگریه کنه ، آسمون چشاش بارونی و.....سلام میدم وکنارش می ایستم ، بهم میگه یعنی تا حالا آدم بدبخت ندیدی که اینجوری تعجب کردی ؟بهش میگم من که معذرت خواستم ، اما انگار شما ؟؟میگه نه منظورم این نبود ، می پرسم پسرت ؟ آره ؛ علی جان به خاله سلام کن .... راستش بخوای....تا حالا هرچی در این مورد شنیده بودم ، باور نمی کردم ، اما حالا ...اینجا!!!

بهم میگه 5 سال پیش وقتی با مرتضی آشنا شدم  خانواده ام با ازدواج ما مخالف بودن تا اینکه من سر حرفم وایسادم واز طریق حکم دادگاه باهاش ازدواج کردم و پدرم منو از خونه بیرون کردواز ارث محروم ........توی این 5 سال هزار بار رفتم التماس کردم که منو ببخشه اما .........خیلی از روزا رفتم واز دور مادرم وداداشام  تماشا کردم.........روزایی که به دستای گرم مادرم وحمایت های خانواده ام احتیاج داشتم اما ....حتی یه نفر نبود که !!!!مرتضی  هم مرد خوبی ؛ آن موقع ها وضع مالی اش خوب نبود وبیشترین علت مخالفت بابام هم همین بود ..... با ماشین باباش به شهرای اطراف  جنس می برد و هفته ای یکی دو روز توی خونه بود.........دو سال پیش وقتی توی بیمارستان پسرم به دنیا آمد  سه روزی بود که توی بیمارستان بودم ولی هیچکس نبود که بهم تولد پسرم تبریک بگه ...........بعد از سه روز وقتی مرتضی برمی گرده خونه وهمسایه ها بهش میگن ، خودش سریع به بیمارستان می رسونه .........هیچ وقت زندگی مرفه ای رو نداشتیم اما همدیگروخیلی دوست داریم .....وعمر روزای خوب زندگیمون نمیدونم چرا خیلی کوتاه ........ مرتضی من، سرطان خون داره ........اون باید زنده بمونه  ؛ آخه ...آخه ...ما همدیگرو دوست داریم  ، جنایت که نمی کنم  می خوام حتی اگه مرتضی اینجوری یه روز بیشتر قراره کنارم باشه این فرصت رو بهش بدم ......اون همه ی زندگی منه !!!!!!!!!!آخرین راهی بود که سراغ داشتم  مجبور شدم کلیه ام رو بفروشم آیا این گناه ؟؟اینکه من می خوام تاوان دوست داشتنم بپردازم اینکه می خوام عشقم بیشتر زنده باشه  گناهه ؟؟

واماتو ....آره با توام !!!می شنوی اینجا ...باورکن همین جا..........زندگی می فروشند...!!!

حالا تصمیم با خودت می خوای از لحظه های زندگیت استفاده کن یا اصلا بهم بگو برو بابا ؛ دلت چه خوش ؟؟؟ اما در هر صورت منتظر نظرتو هستم