| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
...واما بعد گریستم!!!!!
جای دستام زندگی کن تا بفهمی پوچ پوچم پابه پام بیا تاآواز ُتا بفهمی روبه کوچم بامن امشب عاشقی کن ُ فرصت پرندگی نیست! امشب آخرین صدارو از رودست گریه بنویس! خالیه پنجره دیگه از تو ای روز دیگه فانوسی نمونده توی شبای مرموز ! وصیت نامه نوشتن کار هر روز ترانه س چشم تو فانوس من بود از ستاره تا ستاره ابر نمناکی نمونده روشب بی تو بباره باید از تو بنویسم ُ دل دل همیشه رفتن! به سلامت تاسپیده ُ آخرین ترانه ی من ! می خوانم از تو هنوزم با صدایی که صدا نیست من واست ترانه میگم ُ تو واسم یه نامه بنویس! وصیت نامه نوشتن کار هروز ترانه س..... |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه پانزدهم بهمن 1387ساعت 17:3 توسط عارفه |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
گاهی باید قاصدک بود
غرق سکوت... محو تماشا..... |
| نوشته های پیشین |
|
تیر 1388 اردیبهشت 1388 بهمن 1387 آذر 1387 آبان 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اسفند 1386 آذر 1386 شهریور 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 |
|
RSS
|