احساسم ساده وپاک

روشنایی را پشت سرمی گذاشتم وتنها سیاهی را در فردا می دیدم

دستانم سخاوتمندی را به ارث برده بودو نگاهم صداقت رافرا گرفته بود

واما اکنون ویرانه ای بیش نیستم

کلاغ هایی که هر روز سرنوشت مرا غارغار می کننُ وبه سادگی دختر بچه ای افسوس می خورند که روزی مهربانی را تقدیم باد کرد.......

او رفت وتنها نسیم خاطره است که می وزد.